Aktualności

23 maja 2025 roku dzieci pierwszokomunijne wraz z rodzicami, a niektóre również z dziadkami, odbyły pielgrzymkę do Archikatedralnej Bazyliki Prymasowskiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Wojciecha w Gnieźnie. Nie mogło również zabraknąć proboszcza naszej parafii – ojca Tadeusza. Pielgrzymka była dziękczynieniem Panu Bogu za przyjęcie przez dzieci dwóch sakramentów: pokuty i pojednania oraz Eucharystii. Naszym pielgrzymowaniem chcieliśmy także wyrazić wdzięczność za 30 lat obecności relikwii św. Wojciecha w kościele parafialnym oraz za ustanowienie Sanktuarium św. Wojciecha w Cieszęcinie przez ówczesnego biskupa Stanisława Napierałę.

W południe uczestniczyliśmy w Mszy Świętej w pięknej bazylice, przy grobie św. Wojciecha. Nasze dzieciaki zaangażowały się w liturgię: czytały czytanie i modlitwę wiernych, śpiewały psalm, a jeden z chłopców miał okazję służyć przy ołtarzu. A na koniec mszy świętej, kiedy już ustał przepiękny dźwięk ogromnych organ w bazylice, nasze dzieciaki zaśpiewały piosenkę na uwielbienie „Jesteś Królem”, której nauczył nas pan Jacek – nasz organista. Po mszy świętej był czas na zwiedzanie bazyliki. Zobaczyliśmy grób św. Wojciecha oraz niezwykłe drzwi, które opowiadają historię życia patrona naszej parafii. Wykonane z brązu ponad 800 lat temu, są jak komiks sprzed wieków – każda z 18 płaskorzeźb to inna scena z życia świętego: od jego dzieciństwa, przez działalność misyjną, aż po tragiczną śmierć z rąk pogan. To nie tylko dzieło sztuki, ale też świadectwo wiary i pamiątka po czasach, gdy Polska dopiero kształtowała swoją tożsamość.

Po tej duchowej strawie trzeba było zadbać o siły na dalszą cześć dnia, udaliśmy się więc na pyszny obiad, by potem wyjechać do grodu w Biskupinie. To była podróż w czasie, która przeniosła nas tysiące lat wstecz, do epoki, gdy nad jeziorami osiedlali się pierwsi rolnicy, rzemieślnicy i wojownicy. Zwiedzając Biskupin weszliśmy do świata sprzed dwóch i pół tysiąca lat, spacerując po zrekonstruowanych drewnianych ulicach, między chatami z paleniskami i narzędziami codziennego użytku.Podczas zwiedzania grodu w Biskupinie mieliśmy okazję spotkać niezwykłych ludzi, którzy przybliżali nam codzienne życie dawnych mieszkańców tych ziem. Trafiliśmy do kamieniarza, który z pasją przybliżał nam tajniki swojego rzemiosła. Razem z panią mincerz wybijaliśmy monety, dokładnie tak, jak robiono to przed wiekami.To było nie tylko ciekawe, ale i bardzo satysfakcjonujące przeżycie – każdy mógł zabrać własnoręcznie wykonaną monetę na pamiątkę.Spotkaliśmy też pana, który wykonywał różne przedmioty z drewna – od prostych łyżek po bardziej skomplikowane narzędzia i różne instrumenty. To były spotkania, które ożywiły historię – pokazały, że przeszłość nie musi być nudna i daleka, ale może być żywa, ciekawa i bliska.

Na koniec – obowiązkowo – lody i zasłużony chillout. A w drodze powrotnej oczywiście McDonalds.

To był naprawdę dobry czas. Była modlitwa, Msza Święta, był śmiech i radość, było zwiedzanie i zabawa. I super relacje, które nawiązały się między dziećmi pierwszokomunijnymi, które przed rozpoczęciem przygotowań nie znały się, bo chodzą do siedmiu różnych szkół. A na pielgrzymce świetnie się zintegrowały i super razem się bawiły. Nie brakło także dobrej pogody.

Szczególnie dziękujemy pani Ewelinie Zabłockiej, przewodniczącej komitetu rodziców dzieci pierwszokomunijnych, która zorganizowała naszą pielgrzymkę.

Bogu niech będą dzięki za ten piękny czas!

Kasia Dudka-Kania

Wyjść z paradygmatu przemocy i wyzysku, wspólne podążać z Kościołami chrześcijańskimi i innymi religiami, ludźmi dobrej woli aby budować nowy świat, w którym królować będzie pokój – do tego wzywał Papież Leon XIV podczas homilii wygłoszonej na Placu Świętego Piotra w czasie Mszy św. uroczyście inaugurującej jego pontyfikat.

Oprócz setek tysięcy zgromadzonych wiernych słuchali go przywódcy wielu państw z ponad 156 delegacji obecnych na uroczystości, a także przedstawiciele innych wyznań chrześcijańskich oraz religii niechrześcijańskich.

Przyjęcie paliusza i Pierścienia Rybaka

Leon XIV uroczyście rozpoczął swój pontyfikat – posługę piotrową Biskupa Rzymu – przyjmując podczas niedzielnych uroczystości paliusz – symbol Dobrego Pasterza – oraz Pierścień Rybaka, symbol kontynuowania misji św. Piotra, powierzonej mu przez Jezusa, aby pasł owce Jego.

Po ceremonii obediencji, czyli obrzędzie posłuszeństwa, w którym udział brali przedstawiciele różnych stanów Kościoła – duchowni i świeccy – Papież wygłosił homilię do setek tysięcy zgromadzonych osób oraz do milionów widzów przed odbiornikami.

Głównym przesłaniem płynącym z homilii było wezwanie do jedności, przede wszystkim w Kościele, ale także promieniującej z Kościoła na cały świat, by razem iść i przemieniać świat.

Spójrzcie na Chrystusa!

„W naszych czasach, wciąż widzimy zbyt wiele niezgody, zbyt wiele ran zadanych przez nienawiść, przemoc, uprzedzenia, lęk przed innym, przez paradygmat ekonomiczny, który wyzyskuje zasoby Ziemi i marginalizuje najuboższych” – wskazywał Papież. „A my chcemy być, w tym cieście, małym zaczynem jedności, komunii, braterstwa. Z pokorą i radością chcemy powiedzieć światu: spójrzcie na Chrystusa! Zbliżcie się do Niego! Przyjmijcie Jego Słowo, które oświeca i pociesza! Posłuchajcie Jego propozycji miłości, aby stać się Jego jedyną rodziną: w jedynym Chrystusie jesteśmy jedno” – wzywał Ojciec Święty.

Papież podkreślił, że jest to wezwanie do wszystkich ludzi dobrej woli. „I to jest droga, którą mamy iść razem, w naszym gronie, ale także z siostrzanymi Kościołami chrześcijańskimi, z tymi, którzy podążają innymi drogami religijnymi, z tymi, którzy noszą w sobie niepokój poszukiwania Boga, ze wszystkimi kobietami i mężczyznami dobrej woli, aby budować nowy świat, w którym królować będzie pokój” – mówił Leon XIV.

Miłość i jedność

„Miłość i jedność – oto są dwa wymiary misji, powierzonej Piotrowi przez Jezusa” – mówił Ojciec Święty. Wcześniej przywołał wspomnienie smutku po śmierci Papieża Franciszka oraz czas konklawe, kiedy Kolegium Kardynalskie zgromadziło się by wybrać nowego następcę Piotra – „pasterza, który potrafiłby strzec bogatego dziedzictwa chrześcijańskiej wiary, a zarazem umiejącego patrzeć dalej, wychodząc naprzeciw pytaniom, niepokojom i wyzwaniom naszych czasów”.

„Zostałem wybrany nie mając żadnych zasług. Z bojaźnią i drżeniem przychodzę do Was jako brat, który pragnie stać się sługą waszej wiary i waszej radości, podążając z wami drogą miłości Boga, który pragnie, abyśmy wszyscy byli zjednoczeni w jedną rodzinę” – mówił Leon XIV.

Leon XIV przywołał najpierw scenę powołania Piotra i innych uczniów nad Jeziorem Tyberiadzkim, a potem scenę po Zmartwychwstaniu, kiedy Jezus pyta Piotra, czy „miłuje go więcej” i poleca mu aby „pasł Jego Owce”.

„A jak Piotr może kontynuować to zadanie? Ewangelia mówi nam, że jest to możliwe tylko dlatego, że w swoim życiu doświadczył nieskończonej i bezwarunkowej miłości Boga, także w chwili upadku i zaparcia się”.

Piotr, to nie wódz

Leon XIV podkreślił, że posługa Piotra jest naznaczona miłością ofiarną, ponieważ Kościół Rzymski przewodniczy w miłości, a jego prawdziwą władzę stanowi miłość Chrystusa. „Nigdy nie chodzi o zdobywanie innych poprzez dominację, religijną propagandę czy za pomocą narzędzi władzy, lecz chodzi zawsze i wyłącznie o to, by miłować tak, jak czynił to Jezus” – zaznaczył Papież.

Wskazał, że „Piotr ma paść owczarnię, nie ulegając nigdy pokusie, by stać się samotnym wodzem, lub przywódcą wynoszącym się ponad innych, który czyni się panem powierzonych sobie osób.”

„Wręcz przeciwnie – mówił Papież – od niego wymaga się, aby służył wierze braci, idąc razem z nimi. Wszyscy bowiem, jesteśmy ‘żywymi kamieniami’, wezwanymi w chrzcie świętym do budowania Bożego domu w jedności braterskiej, w harmonii Ducha i we współistnieniu różnorodności. Jak mówi św. Augustyn: ‘Kościół tworzą wszyscy ci, którzy trwają w zgodzie z braćmi i którzy miłują bliźniego’”.

Kościół zaczynem pojednania w świecie

Ojciec Święty wyraził pragnienie jedności, począwszy Kościoła. „Chciałbym, aby naszym pierwszym wielkim pragnieniem był Kościół zjednoczony, znak jedności i komunii, który staje się zaczynem pojednanego świata” – wołał.

Wzywając do budowy świata pokoju rzem ze wszystkimi ludźmi dobrej woli stwierdził, że to jest „duch misyjny, który powinien nas ożywiać – bez zamykania się we własnym, wąskim kręgu i bez poczucia wyższości nad światem.”

„Jesteśmy wezwani, aby nieść wszystkim miłość Boga, aby mogła się urzeczywistniać ta jedność, która nie zaciera różnic, lecz docenia wartość osobistej historii każdego człowieka, oraz społecznej i religijnej kultury każdego narodu” – wskazywał.

Fratelli tutti – wszyscy bracia

„Dzisiaj, wraz z moim poprzednikiem Leonem XIII, możemy zadać sobie pytanie: ‘czyżbyśmy w krótkim czasie nie ujrzeli końca walki [i pokoju], gdyby te zasady zapanowały w życiu społecznym?’” – podkreślił Ojciec Święty. „Światłem i mocą Ducha Świętego, budujmy Kościół oparty na miłości Boga i będący znakiem jedności, Kościół misyjny, który otwiera ramiona na świat, głosi Słowo, pozwala, by go niepokoiła historia, i który staje się zaczynem zgody dla ludzkości” – apelował.

Leon XIV zakończył homilię słowami: „Razem, jako jeden lud, jako „fratelli tutti”, idźmy ku Bogu i miłujmy się wzajemnie”.

Wojciech Rogacin – Watykan

Podczas homilii inaugurującej pontyfikat, Papież Leon XIV podkreślił, że jego wybór na Stolicę Piotrową jest owocem działania Ducha Świętego, a nie osobistych zasług. „Z bojaźnią i drżeniem przychodzę do Was jako brat” – mówił, wskazując na miłość i jedność jako centrum swojej posługi Piotrowej.

„Zostałem wybrany nie mając żadnych zasług” – powiedział Papież Leon XIV do tysięcy wiernych zgromadzonych na Placu św. Piotra w Watykanie. W homilii wygłoszonej podczas Mszy inaugurującej pontyfikat odniósł się do śmierci Papieża Franciszka, podkreślając, że Kościół w tych dniach przeżywał żałobę w świetle Wielkanocy i przekonania, że Zmartwychwstały Chrystus nie opuszcza swego ludu. Leon XIV zaznaczył, że Kolegium Kardynałów w duchu modlitwy i jedności rozeznawało wybór następcy św. Piotra.

Papież zaznaczył, że pragnie być „sługą wiary i radości” wiernych, idąc drogą miłości i jedności. Odwołując się do sceny znad Jeziora Tyberiadzkiego, Leon XIV przypomniał, że Piotr – i jego następcy – mogą pełnić swoją misję tylko dzięki doświadczeniu bezwarunkowej miłości Boga.

Pierwsza homilia papieża Leona XIV:

8 maja przypada uroczystość św. Stanisława Biskupa i Męczennika, głównego patrona Polski. Jan Paweł II nazwał go „patronem chrześcijańskiego ładu moralnego”. Biskup krakowski zginął na polecenie króla Bolesława Śmiałego, kiedy sprawował Mszę świętą w kościele na Skałce.

Św. Stanisław na drzwiach kościoła farnego w Rzeszowie – fot. T. Nowak

Stanisław ze Szczepanowa urodził się ok. 1030 roku. Po nauce, m.in. we Francji lub Belgii, zasłynął jako kaznodzieja i misjonarz Małopolski. Pracował także w kancelarii panującego ówcześnie biskupa krakowskiego Lamberta, który wyznaczył go na swego następcę. Po śmierci Lamberta został ordynariuszem diecezji, a w 1072 r., za zgodą księcia Bolesława Śmiałego, został konsekrowany na biskupa krakowskiego.

Konflikt, który wybuchł pomiędzy królem Bolesławem a biskupem Stanisławem do dziś nie został do końca wyjaśniony. Zdaniem Galla Anonima chodziło o zdradę króla, natomiast Wincenty Kadłubek sugeruje bunt przeciwko królowi z przyczyn moralnych. Biskup Stanisław został zabity na polecenie króla podczas Mszy św., którą odprawiał 11 kwietnia (lub 8 maja) 1079 roku w kościele św. Michała na Skałce w Krakowie.

Jego śmierć przyczyniła się do obalenia króla i umocnienia niezależności Kościoła od władz państwowych, a także budowy niezależnego od władzy świeckiej autorytetu Kościoła w życiu publicznym.

Kult św. Stanisława rozpoczął się z chwilą przeniesienia jego zwłok na Wawel, w 10 lat po śmierci. 8 września 1253 r. papież Innocenty IV dokonał uroczystej kanonizacji biskupa Stanisława w bazylice św. Franciszka w Asyżu. Kult św. Stanisława odegrał ogromną rolę w zjednoczeniu rozbitego na dzielnice państwa polskiego. W 1595 r. papież Klemens VIII rozszerzył liturgiczną uroczystość św. Stanisława na cały Kościół.

Papież Jan XXIII w 1963 roku ustanowił św. Stanisława, wraz ze św. Wojciechem i Najświętszą Maryją Panną Królową Polski, pierwszorzędnym patronem Polski.

Relikwie św. Stanisława spoczywają w katedrze na Wawelu. W pierwszą niedzielę po święcie św. Stanisława – przypadającym 8 maja – odbywa się procesja z relikwiami świętego z Katedry Wawelskiej do Kościoła św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa na Skałce.

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski nawiązuje do ważnych wydarzeń z historii Polski: obrony Jasnej Góry przed Szwedami w 1655 r., ślubów króla Jana Kazimierza – powierzenia królestwa opiece Matki Bożej, a także do uchwalenia Konstytucji 3 Maja.

Dziś rano zmarł w Rzymie papież Franciszek. Zmarłego Papieża polecajmy Bożemu Miłosierdziu…

Jorge Mario Bergoglio SJ urodził się 17 grudnia 1936 r. w Buenos Aires. W 1958 r. wstąpił do zakonu jezuitów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1969 r., a w latach 1973–1979 był prowincjałem jezuickim w Argentynie. W 1992 r. mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji Buenos Aires oraz biskupem tytularnym Auki, a w 1998 r. został arcybiskupem Buenos Aires. W 2001 r. kreowany kardynałem prezbiterem z kościołem tytularnym San Roberto Bellarmino. 13 marca 2013 r. wybrany na 266. Następcę św. Piotra.