Aktualności

Obchodzona w Kościele 15 sierpnia uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny sięga V wieku. Znana była pod nazwą Zaśnięcie Bogurodzicy. Prawdę o wzięciu Matki Bożej z ciałem i duszą do nieba w formie dogmatu ogłosił dopiero papież Pius XII w 1950 r. Tego dnia święci się zioła.

Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny należy do najważniejszych świąt maryjnych w Kościele. Od V wieku obchodzone było na Wschodzie a od VII na Zachodzie.

Zaśnięcie Bogurodzicy

W Kościele prawosławnym i w Kościołach katolickich obrządku bizantyjskiego święto nazywane jest Zaśnięciem Maryi i jest to ostatnie święto roku liturgicznego - należy do tzw. 12 wielkich świąt. Nazywane jest też Małą Paschą, bo nawiązuje do Paschy Chrystusa czyli - Matka Boża umarła, zmartwychwstała, wniebowstąpiła i zasiada po prawicy swojego Syna. Uroczystość poprzedza 14-dniowy post.Tego dnia podczas nabożeństw święci się w kościołach kwiaty i zioła, modląc się o błogosławieństwo plonów. W polskiej tradycji nazywane jest świętem Matki Bożej Zielnej.

Dogmat ogłoszony w 1950 roku

Papież Pius XII 1 listopada 1950 r. ogłosił w konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus” (Najszczodrobliwszy Bóg), że „Niepokalana Bogarodzica zawsze Dziewica Maryja po zakończeniu swojego ziemskiego życia została z ciałem i duszą wzięta do niebieskiej chwały”.Dogmat, czyli objawiona, niepodważalna prawda wiary o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny nie mówi jednak nic na temat samej śmierci Maryi. Kwestię tę podjął dopiero papież Jan Paweł II w katechezie 25 czerwca 1997 r. Opowiedział się wówczas za tezą, że Maryja, podobnie jak każdy człowiek, umarła, a następnie została przez Jezusa wskrzeszona, czyli dostąpiła zmartwychwstania z ciałem i duszą i została wzięta do nieba.„Choć Kościół głosi, że Maryja została zachowana od grzechu pierworodnego na mocy szczególnego przywileju Bożego, nie znaczy to, że otrzymała Ona również cielesną nieśmiertelność” – powiedział papież. Dodał, że „przejście do innego życia było dla Maryi dojrzewaniem łaski w chwale, toteż w tym właśnie przypadku można było pojmować śmierć jako »zaśnięcie«”.

Tradycja starsza niż dogmat

Treść ogłoszonego przez Piusa XII 1 listopada 1950 r dogmatu potwierdziła wielowiekową wiarę Kościoła. Święto Wniebowzięcia Matki Bożej obchodzone było już na przełomie V i VI wieku pod nazwą Zaśnięcie Bogurodzicy, czyli Koimesis. W Ogrodzie Oliwnym wzniesiono świątynię ku czci Zaśnięcia Matki Bożej.Tradycja wschodnia do dziś uznaje, że Maryja przeszła przez bramę śmierci (zasnęła w Panu) i dopiero po tym została wzięta z ciałem i duszą do nieba. Cerkiew prawosławna świętuje trzy fakty: śmierć – zaśnięcie Matki Bożej, jej zmartwychwstanie i następujące po nim wniebowzięcie. W związku z tym, według słów biskupa Łazarza (Puhalo), nie mówi się, że chrześcijanin umiera, tylko że „udaje się na spoczynek” lub „zasypia”, ponieważ „śmierć jest tylko chwilą, po której każdy człowiek wstaje”.W Kościele Zachodnim święto obchodzono od VII w. pod nazwą Wniebowzięcia.

Święto Matki Bożej Zielnej

W tradycji ludowej, 15 sierpnia obchodzone jest święto Matki Bożej Zielnej (w Polsce), Korzennej (w Czechach), Kwietnej (w Niemczech – w Bawarii i Nadrenii), Żytniej (w Estonii). Tego dnia podczas nabożeństw święci się kwiaty i zioła, modląc się o błogosławieństwo dla pól i plonów.Istnieją dwa tłumaczenia tego zwyczaju. Jeden związany jest z apokryfami, czyli niekanonicznymi księgami, według których św. Tomasz po Wniebowzięciu wszedł do grobu, gdzie miało spoczywać ciało Maryi, i zobaczył tam jedynie kwiaty i zioła. Drugi przekaz mówi, że kwiaty i zioła są symbolem Matki Bożej, która jest „najpiękniejszym owocem ziemi”.Wierzono powszechnie, że poświęcony w kościele bukiet nabiera właściwości leczniczych. W drodze powrotnej z kościoła pozostawiano zioła na polach, aby szkodniki nie zagrażały zbiorom. Po kilku dniach zabierano je do domu i przechowywano za obrazami religijnymi.

Jasna Góra i pielgrzymki wiernych

Na ten dzień miliony wiernych z całego kraju docierają w pielgrzymkach pieszych na Jasną Górę, gdzie do dziś odbywają się centralne uroczystości religijne.

W związku ze zbliżającą się 2000. rocznicą chrztu Jezusa przybywającego na Jordan przedstawiciele władz cywilnych i religijnych spotkali się w Jordanii, aby rozpocząć przygotowania do tego wyjątkowego wydarzenia.

W roku 2030 obchodzony będzie jubileusz 2000 lat od tradycyjnie przyjmowanej daty chrztu Jezusa przez Jana Chrzciciela, który miał się dokonać w miejscu znajdującym się na terenie dzisiejszego Al-Maghtas w Jordanii.W poniedziałek 10 sierpnia odbyło się pierwsze posiedzenie Krajowego Komitetu ds. Przygotowania Obchodów Drugiego Tysiąclecia Chrztu Jezusa Chrystusa, któremu przewodniczył premier Jordanii Jafar Hassan.Komitet, w którego skład wchodzą ministrowie, przedstawiciele wspólnot religijnych i lokalnych społeczności oraz reprezentanci odpowiednich instytucji, jest krajowym organem odpowiedzialnym za przygotowanie i nadzór nad obchodami.Członkowie komitetu podczas pierwszego posiedzeniaPodczas spotkania Hassan podkreślił potrzebę natychmiastowego rozpoczęcia przygotowań, zgodnie z wytycznymi Jego Królewskiej Mości króla Abdullaha II, w celu wsparcia inicjatywy, wysuniętej przez Radę Przywódców Kościołów w Jordanii.Premier powiedział, że upamiętnienie drugiego tysiąclecia chrztu Jezusa Chrystusa odzwierciedla historyczne i religijne znaczenie Jordanii oraz jej rolę jako światowego celu pielgrzymek chrześcijańskich. Jednocześnie podkreślił przesłanie Królestwa Jordanii dotyczące współistnienia, szacunku dla innych, pokoju, miłości i braterstwa między ludźmi.Hassan zaznaczył, że rząd mobilizuje wszystkie dostępne środki, aby wesprzeć to wydarzenie. Określił je jako okazję do umocnienia pozycji Jordanii jako ziemi dziedzictwa religijnego oraz celu pielgrzymek chrześcijańskich z całego świata.Podczas spotkania omówiono plany Fundacji na rzecz Rozwoju Terenów Przylegających do Miejsca Chrztu, dotyczące realizacji kilku projektów. Wśród nich znajdują się m.in. kompleksowa wioska dla chrześcijańskich pielgrzymów i odwiedzających, muzeum poświęcone chrztowi Jezusa Chrystusa, zielony korytarz oraz modernizacja infrastruktury w miejscu chrztu.Uczestnicy podkreślili również znaczenie powołania wyspecjalizowanych podkomitetów, które będą nadzorować realizację poszczególnych projektów, przy wsparciu ekspertów i specjalistów, tak aby przygotowania odpowiadały randze tego wydarzenia.Krajowemu Komitetowi ds. Przygotowania Obchodów Drugiego Tysiąclecia Chrztu Jezusa Chrystusa w 2030 roku przewodniczy premier Jordanii. W jego skład wchodzą ministrowie komunikacji rządowej, spraw wewnętrznych, gospodarki cyfrowej i przedsiębiorczości oraz turystyki i zabytków.W komitecie zasiadają również: bp Christophoros Atallah, greckoprawosławny arcybiskup Jordanii; abp Iyad Twal, wikariusz patriarchalny Patriarchatu Łacińskiego w Jordanii; abp Hossam Naoum, arcybiskup anglikański; bp Munib Younan, były biskup Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła w Jordanii i Ziemi Świętej; przewodniczący Rady Powierniczej Fundacji Rozwoju Miejsca Chrztu; dyrektor generalny Komisji Miejsca Chrztu; dyrektor generalny Jordańskiej Izby Turystyki; Nadim Al-Mauasher; Osama Imseeh oraz Basem Farraj.Źródło: vaticannews.va/pl

W polskiej (i nie tylko) tradycji dzisiejsze święto zwane jest również świętem Matki Bożej Zielnej. Na pamiątkę podania głoszącego, że Apostołowie zamiast ciała Maryi znaleźli kwiaty, poświęca się kwiaty, zioła i kłosy zbóż. Lud wierzy, że zioła poświęcone w tym dniu za pośrednictwem Maryi otrzymują moc leczniczą i chronią od chorób i zarazy. Rolnicy tego dnia dziękują Bogu za plony ziemi i ziarno, które zebrali z pól.

Apokryficzne Acta Johannis z drugiej połowy II w. wspominają, że Jan, gdy przybył do Efezu, sam był już stary, nie ma też żadnej wzmianki, by Maryja była tam z nim. Aeteria, pątniczka nawiedzająca miejsca święte w latach 385-386, wspomina, że Jan był pogrzebany w Efezie, natomiast nie wie nic, aby tam był grób Maryi. Pseudo-Dionizy Areopagita pisze, że w czasie swojej pielgrzymki do Ziemi Świętej w roku 363-364 dowiedział się od św. Cyryla Jerozolimskiego, patriarchy Jerozolimy, że grób Maryi był w Jerozolimie w Dolinie Jozafata. Podobny opis zawiera apokryf Księga Jana z IV w. W apokryfie tym jest mowa o tym, że Maryja umarła śmiercią naturalną w Jerozolimie, została pogrzebana u stóp Góry Oliwnej w Dolinie Jozafata i że została wzięta do nieba. Wszystkie znane starożytne apokryfy wskazują, że grób Maryi jest w Getsemani w Dolinie Jozafata. Obecnie znajduje się tam kościół, którym opiekują się prawosławni Grecy.Kult Maryi Wniebowziętej był w Kościele bardzo żywy i zdecydowanie wyróżniał się wśród wielu innych. Wystawiono tysiące świątyń pod wezwaniem Matki Bożej Wniebowziętej. W ciągu wieków powstało 8 zakonów pod tym wezwaniem: 1 męski (asumpcjoniści - Augustianie od Wniebowzięcia) i 7 żeńskich. W ikonografii scena Wniebowzięcia Maryi należy do bardzo często przedstawianych (dla przykładu: Fra Angelico - w kilku obrazach, Taddeo di Bartolo, Ottaviano Nelli, Giotto, Pinturicchio, C. Bellini, Raffael, Tycjan, Tintoretto, Tiepolo, Perugino, Procaccini, Filippino Lippi, Veronese, Murillo, Velasquez, Konrad von Goest; rzeźbiarze: Liberale da Verona, L. della Robbia, Michał Pacher, Wit Stwosz). Pod opiekę Maryi Wniebowziętej oddał Węgry król św. Stefan, a Francję - król Ludwik XIII (powtórzył to także Ludwik XV).Źródło: brewiarz.pl

Relikwie kamienia z Sanktuarium Przemienienia Pańskiego na Górze Tabor

 

Góra Tabor

"Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza".

Prośba Piotra wyraża pragnienie każdego ludzkiego serca, aby na zawsze trwać kontemplując z radością chwalebne oblicze Boga. Do tego jesteśmy powołani, do wiecznego szczęścia. Droga, aby do niego dotrzeć, prowadzi przez Krzyż.

"Przemienienie Pańskie" Rafael Santi (1517-1520)

 Tajemnica Przemienienia Jezusa na Górze Tabor wobec trzech wybranych uczniów opisana jest jako wydarzenie, które zaistniało w konkretnym miejscu i czasie, a więc wchodzące w zakres historii życia Jezusa i Jego uczniów. Opis tego wydarzenia zbawczego znajdziemy w trzech ewangeliach synoptycznych: u św. Mateusza 17,1- 8; św. Marka 9,2-10 i Św. Łukasza 9,28-36.Znamienne jest, ze żaden z tych ewangelistów nie był wtedy obecny na Taborze. Jednak naoczni świadkowie dokładnie im opowiedzieli to wydarzenie i nie tylko im. Ogłaszali ten fakt pierwszym chrześcijanom.Podczas Przemienienia dokonało się potwierdzenie Synostwa Bożego Jezusa Chrystusa wobec powołanych świadków. Rozmowa Jezusa z ukazującymi się osobami ze Starego Przymierza – Mojżeszem i Eliaszem dotyczyła „przejścia” Mesjasza przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie do chwały Ojca. A polecenie Boga Ojca „Jego słuchajcie!” zostało skierowane nie tylko do uczniów obecnych wtedy na Górze, ale do wszystkich pragnących zbawienia i drogi do niego wiodącej. Bo słuchać to znaczy uwierzyć i żyć według tej wiary.Chrystus Pan jest Przewodnikiem w drodze do nieba, do zmartwychwstania. Dlatego chrześcijanie tak odczytują znaczenie Przemienienia na Taborze: Chrystus zachęca nas do kroczenia Jego śladami, drogą krzyża do chwały wiekuistej. Aby tą drogą iść rzeczywiście za Nim, wspiera nas łaskami przemieniającymi wewnętrznie. Przyjęcie sakramentu chrztu już upodabnia nas do Chrystusa, czyniąc przybranymi dziećmi Boga. Do wzrostu łaski uświęcającej i pomnożenia łask uczynkowych przyczyniają się także inne sakramenty, modlitwa i dobre czyny.O potrzebie przemieniania się na wzór Jezusa piszą autorzy duchowni, twierdząc, że Bóg przemienia nas stopniowo łaskami oczyszczającymi, oświecającymi i jednoczącymi z Nim. Kościół stale przypomina o konieczności nawrócenia się, wewnętrznej przemiany, czyli opuszczenia drogi zła i wybrania drogi dobra.Kościół, będąc Ciałem Mistycznym Chrystusa, żyje Tajemnicą Przemienienia i odwołuje się do nauki apostolskiej: Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12,2) albo: My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu (2 Kor 3,18). Przemienienie Chrystusa na Taborze było znakiem zbawczym dla uczniów, a gdy schodzili z Góry przyrzekł im Jezus, iż otrzymają jeszcze inny znak, tj. Jego zmartwychwstanie i że ono stanie się podstawą naszej wiary (por. 1 Kor 15,12-20). Dzieje Kościoła, wypełnione życiorysami świętych osób, stanowią ilustrację przemiany ludzi przez Boga. Ci ludzie szli i idą drogą wiary, nadziei, miłości, a także nieodłącznego od nich krzyża. Idąc przemieniają siebie i swoje otoczenie, a pewnym sensie cały świat. Przemienianie świata na chwałę Bożą trwa, a my wszyscy możemy w tym dziele brać czynny udział jako członkowie Mistycznego Ciała Chrystusa, w którym najpierw dokonuje się to przebóstwienie.Źródło: https://przemienieniesawin.pl