Aktualności

W polskiej (i nie tylko) tradycji dzisiejsze święto zwane jest również świętem Matki Bożej Zielnej. Na pamiątkę podania głoszącego, że Apostołowie zamiast ciała Maryi znaleźli kwiaty, poświęca się kwiaty, zioła i kłosy zbóż. Lud wierzy, że zioła poświęcone w tym dniu za pośrednictwem Maryi otrzymują moc leczniczą i chronią od chorób i zarazy. Rolnicy tego dnia dziękują Bogu za plony ziemi i ziarno, które zebrali z pól.

Apokryficzne Acta Johannis z drugiej połowy II w. wspominają, że Jan, gdy przybył do Efezu, sam był już stary, nie ma też żadnej wzmianki, by Maryja była tam z nim. Aeteria, pątniczka nawiedzająca miejsca święte w latach 385-386, wspomina, że Jan był pogrzebany w Efezie, natomiast nie wie nic, aby tam był grób Maryi. Pseudo-Dionizy Areopagita pisze, że w czasie swojej pielgrzymki do Ziemi Świętej w roku 363-364 dowiedział się od św. Cyryla Jerozolimskiego, patriarchy Jerozolimy, że grób Maryi był w Jerozolimie w Dolinie Jozafata. Podobny opis zawiera apokryf Księga Jana z IV w. W apokryfie tym jest mowa o tym, że Maryja umarła śmiercią naturalną w Jerozolimie, została pogrzebana u stóp Góry Oliwnej w Dolinie Jozafata i że została wzięta do nieba. Wszystkie znane starożytne apokryfy wskazują, że grób Maryi jest w Getsemani w Dolinie Jozafata. Obecnie znajduje się tam kościół, którym opiekują się prawosławni Grecy.

Kult Maryi Wniebowziętej był w Kościele bardzo żywy i zdecydowanie wyróżniał się wśród wielu innych. Wystawiono tysiące świątyń pod wezwaniem Matki Bożej Wniebowziętej. W ciągu wieków powstało 8 zakonów pod tym wezwaniem: 1 męski (asumpcjoniści – Augustianie od Wniebowzięcia) i 7 żeńskich. W ikonografii scena Wniebowzięcia Maryi należy do bardzo często przedstawianych (dla przykładu: Fra Angelico – w kilku obrazach, Taddeo di Bartolo, Ottaviano Nelli, Giotto, Pinturicchio, C. Bellini, Raffael, Tycjan, Tintoretto, Tiepolo, Perugino, Procaccini, Filippino Lippi, Veronese, Murillo, Velasquez, Konrad von Goest; rzeźbiarze: Liberale da Verona, L. della Robbia, Michał Pacher, Wit Stwosz). Pod opiekę Maryi Wniebowziętej oddał Węgry król św. Stefan, a Francję – król Ludwik XIII (powtórzył to także Ludwik XV).

Źródło: brewiarz.pl

Relikwie kamienia z Sanktuarium Przemienienia Pańskiego na Górze Tabor

Góra Tabor

„Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”.

Prośba Piotra wyraża pragnienie każdego ludzkiego serca, aby na zawsze trwać kontemplując z radością chwalebne oblicze Boga. Do tego jesteśmy powołani, do wiecznego szczęścia. Droga, aby do niego dotrzeć, prowadzi przez Krzyż.

„Przemienienie Pańskie” Rafael Santi (1517-1520)

Tajemnica Przemienienia Jezusa na Górze Tabor wobec trzech wybranych uczniów opisana jest jako wydarzenie, które zaistniało w konkretnym miejscu i czasie, a więc wchodzące w zakres historii życia Jezusa i Jego uczniów. Opis tego wydarzenia zbawczego znajdziemy w trzech ewangeliach synoptycznych: u św. Mateusza 17,1- 8; św. Marka 9,2-10 i Św. Łukasza 9,28-36.

Znamienne jest, ze żaden z tych ewangelistów nie był wtedy obecny na Taborze. Jednak naoczni świadkowie dokładnie im opowiedzieli to wydarzenie i nie tylko im. Ogłaszali ten fakt pierwszym chrześcijanom.

Podczas Przemienienia dokonało się potwierdzenie Synostwa Bożego Jezusa Chrystusa wobec powołanych świadków. Rozmowa Jezusa z ukazującymi się osobami ze Starego Przymierza – Mojżeszem i Eliaszem dotyczyła „przejścia” Mesjasza przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie do chwały Ojca. A polecenie Boga Ojca „Jego słuchajcie!” zostało skierowane nie tylko do uczniów obecnych wtedy na Górze, ale do wszystkich pragnących zbawienia i drogi do niego wiodącej. Bo słuchać to znaczy uwierzyć i żyć według tej wiary.

Chrystus Pan jest Przewodnikiem w drodze do nieba, do zmartwychwstania. Dlatego chrześcijanie tak odczytują znaczenie Przemienienia na Taborze: Chrystus zachęca nas do kroczenia Jego śladami, drogą krzyża do chwały wiekuistej. Aby tą drogą iść rzeczywiście za Nim, wspiera nas łaskami przemieniającymi wewnętrznie. Przyjęcie sakramentu chrztu już upodabnia nas do Chrystusa, czyniąc przybranymi dziećmi Boga. Do wzrostu łaski uświęcającej i pomnożenia łask uczynkowych przyczyniają się także inne sakramenty, modlitwa i dobre czyny.

O potrzebie przemieniania się na wzór Jezusa piszą autorzy duchowni, twierdząc, że Bóg przemienia nas stopniowo łaskami oczyszczającymi, oświecającymi i jednoczącymi z Nim. Kościół stale przypomina o konieczności nawrócenia się, wewnętrznej przemiany, czyli opuszczenia drogi zła i wybrania drogi dobra.

Kościół, będąc Ciałem Mistycznym Chrystusa, żyje Tajemnicą Przemienienia i odwołuje się do nauki apostolskiej: Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12,2) albo: My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu (2 Kor 3,18). Przemienienie Chrystusa na Taborze było znakiem zbawczym dla uczniów, a gdy schodzili z Góry przyrzekł im Jezus, iż otrzymają jeszcze inny znak, tj. Jego zmartwychwstanie i że ono stanie się podstawą naszej wiary (por. 1 Kor 15,12-20). Dzieje Kościoła, wypełnione życiorysami świętych osób, stanowią ilustrację przemiany ludzi przez Boga. Ci ludzie szli i idą drogą wiary, nadziei, miłości, a także nieodłącznego od nich krzyża. Idąc przemieniają siebie i swoje otoczenie, a pewnym sensie cały świat. Przemienianie świata na chwałę Bożą trwa, a my wszyscy możemy w tym dziele brać czynny udział jako członkowie Mistycznego Ciała Chrystusa, w którym najpierw dokonuje się to przebóstwienie.

Źródło: https://przemienieniesawin.pl

O Sercu Maryi jako pierwszy pisze św. Łukasz dwukrotnie w roz. 2 swojej Ewangelii, po raz pierwszy w scenie odwiedzin żłóbka narodzonego Jezusa przez pasterzy, gdy pisze:

„Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu”. (Łk 2, 19), oraz w scenie powrotu dwunastoletniego Jezusa z Jerozolimy do Nazaretu, gdy pisze[2]:

„Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu”. (Łk 2, 51)

Sceny te były inspiracją w późniejszych wiekach, szczególnie w XII, kiedy wielu świętych: św. Anzelm czy św. Bernard z Clairvaux, a później inni, zwrócili uwagę na Serce Maryi, czcząc je w swoich modlitwach. Kult Serca Maryi rozwijał się równolegle z rozwojem kultu do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przyczynił się do niego św. Jan Eudes wysławiając Serce Maryi jako: Najświętsze Serce Maryi lub Najsłodsze Serce Maryi. Odtąd na obrazach zaczęły się pojawiać na postaciach Maryi i Jezusa wizerunki ich Serc. Ogromną rolę w kulcie Serca Maryi odegrały jej objawienia, szczególnie w 1830 św. Katarzynie Labouré, w Paryżu, gdzie na rewersie objawionego Cudownego Medalika widnieje m.in. Serce Maryi.

Do rozpowszechnienia na szerszą skalę kultu Serca Maryi przyczynił się proboszcz paryskiego kościoła Matki Bożej Zwycięskiej ks. Geretes, zakładając w 1836 specjalne Bractwo. W XIX wieku rozpowszechniło się nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi, a w 1854 papież Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Maryi. Duże znaczenie w propagowaniu i rozwoju kultu Niepokalanego Serca Maryi miały objawienia w Fatimie z 1917, gdzie Maryja zaleciła wynagradzanie za grzechy świata, poprzez przyjmowanie Komunii świętej wynagradzającej i odprawianie nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca do jej Niepokalanego Serca.

31 października 1942 papież Pius XII poświęcił świat Niepokalanemu Sercu Maryi, a dwa lata później 4 maja 1944 wprowadził Święto Niepokalanego Serca Maryi w całym Kościele. Do reformy II Soboru Watykańskiego obchodzono je 22 sierpnia, na zakończenie oktawy Wniebowzięcia NMP, a obecnie jest to sobota po Uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego.

Po Piusie XII, wielu papieży poświęciło świat i ludzkość Niepokalanemu Sercu Maryi, uczyniło to również duchowieństwo i wierni w niektórych krajach, m.in. w Polsce. 8 września 1946 Prymas Polski August Hlond poświęcił naszą ojczyznę na Jasnej Górze Niepokalanemu Sercu Maryi przed Obrazem Matki Bożej Częstochowskiej.

Źródło: https://sercemaryiskierniewice.pl/parafia/niepokalane-serce-najswietszej-maryi-panny

 

Litania do Niepokalanego Serca Maryii

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.

Serce Marii, niepokalane, módl się za nami
Serce Marii, łaski pełne,
Serce Marii, błogosławione między sercami,
Serce Marii, najczystsze,
Serce Marii, najpokorniejsze,
Serce Marii, Kościele Boga wcielonego w Zwiastowaniu,
Serce Marii, nowymi łaskami ozdobione w Nawiedzeniu,
Serce Marii, przy Narodzeniu Pańskim dziwnym weselem napełnione,
Serce Marii, przy Ofiarowaniu mieczem boleści przeszyte,
Serce Marii, utratą Jezusa wielce zasmucone,
Serce Marii, przy znalezieniu Jezusa dziwnie rozweselone,
Serce Marii, w dźwiganiu krzyża przez Jezusa niezmiernym przygniecione ciężarem,
Serce Marii, z Jezusem na krzyżu rozpiętym do krzyża przybite,
Serce Marii, z umierającym Jezusem w morzu boleści pod krzyżem pogrążone,
Serce Marii, z umarłym Jezusem w żałości pogrzebione,
Serce Marii, ze zmartwychwstałym Jezusem radością ożywione,
Serce Marii, przy wniebowstąpieniu Pańskim niepojętym weselem napełnione,
Serce Marii, przy Zesłaniu Ducha Św. nową łask pełnością udarowane,
Serce Marii, uzdrowienie chorych,
Serce Marii, pociecho strapionych,
Serce Marii, ucieczko grzesznych,
Serce Marii, nadziejo konających.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Amen.

W ramach obchodów „Czasu dla Stworzenia 2026″ Telewizja Dom Józefa oraz Diecezjalny Duszpasterz Środowisk Laudato si’ zapraszają parafie Diecezji Kaliskiej do udziału w akcji „250 lip dla parafii Diecezji Kaliskiej”.

Inicjatywa wpisuje się w ogólnopolskie obchody jubileuszu „Pieśni słonecznej” św. Franciszka z Asyżu realizowane pod hasłem „800 drzew na jubileusz Pieśni słonecznej św. Franciszka”. Dzięki współpracy z Leśnym Kompleksem Promocyjnym „Lasy Rychtalskie”, Nadleśnictwem Antonin oraz Nadleśnictwem Syców do parafii trafi 250 sadzonek polskiej lipy, które będą mogły zostać posadzone na terenach przykościelnych.

Celem akcji jest promowanie troski o stworzenie, budowanie odpowiedzialności za środowisko naturalne oraz rozwijanie świadomości ekologicznej inspirowanej nauczaniem Kościoła. Posadzone drzewa staną się trwałym znakiem wdzięczności za dar stworzenia i troski o przyszłe pokolenia.

Od 1 lipca na stronie www.domjozefa.tv dostępna będzie mapa zgłoszonych parafii oraz formularz umożliwiający udział w projekcie i rezerwację sadzonek.

Organizatorzy zachęcają wspólnoty parafialne do aktywnego włączenia się w inicjatywę, która łączy wymiar ekologiczny, edukacyjny i duchowy, przypominając o chrześcijańskiej odpowiedzialności za wspólny dom.

Źródło: https://diecezja.kalisz.pl/news/akcja-250-lip-dla-parafii-diecezji-kaliskiej-zaproszenie

W 2026 roku przypada 70. rocznica złożenia Jasnogórskich Ślubów przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej.

Propozycja tekstu nowenny pt. „Ratuj Ojczyznę” – w pliku .pdf